پارسی گو

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرکب) متکلم فارسی. که بزبان فارسی سخن گوید :
ترکان پارسی گو بخشندگان عمرند
ساقی بده بشارت رندان پارسا را.حافظ.
پارش.
(اِ) قسمی گندم که در سیستان زراعت کنند.(1)
(1) - Trit. Dicoccum.