پازن

«لغت نامه دهخدا»

[زَ] (اِ) رَنگ. بز کوهی. (برهان). وَعل فارسی. اُیَّل. تیس جبلی. بُزل (مولَّد پازهر حیوانی)(1).
(1) - agagre? Bouquetin. Libex..