«لغت نامه دهخدا»
[سَ رَ / رِ] (اِ) زمینی را گویند که صاحب زراعت در وجه اخراجات جدا کند و بمزارعان دهد تا حاصل آنرا صرف اخراجات دیوانی و غیره کنند. (برهان).