پاکوبان

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرکب، ق مرکب) در حال پاکوفتن. رقص کنان. در حال رقص کردن :
چو در دستست رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش
که دست افشان غزل خوانیم و پاکوبان سراندازیم.
حافظ.
پاکوب کردن.
[کَ دَ] (مص مرکب) بپای کوفتن: قصل البرّ، پاکوب کردن خرمن را. (منتهی الارب).