پالامد

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (اِخ)(1) پادشاه اُبِ(2) یکی از سران یونان در محاصرهء شهر ترواده که در افسانه ها اختراع بازی شطرنج و دیسک(3)(گِردَه) و کعبتین و غیره را بدو نسبت کنند.
(1) - Palamede.
(2) - Eubee.
(3) - Disque.