«لغت نامه دهخدا»
[لَ] (اِ مرکب) پای لغز. خطا و جرم و زَلّت. (برهان). عثر.عثرت. || زمینی که پا در آن لغزد. (رشیدی). جای لغزیدن پا. || خرابی. (غیاث اللغات).