پالمر

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (اِخ) (ادوارد - هانری...)(1)مستشرق و روزنامه نویس انگلیسی. مولد بسال 1840م./1255 ه . ق. در کمبریج و وفات در سنهء 1882م./1299 ه . ق. در شبه جزیرهء سینا. وی استاد زبان عربی در دانشگاه کمبریج بود (1871) و در آغاز جنگ مصر برای حکومت انگلستان هیئتی مخفی بریاست خود در شبه جزیرهء سینا تشکیل کرد تا بدویان آنجا را بنفع انگلیسیان برانگیزد ولی پس از چندی مأموریت وی کشف شد و او را با همراهانش تیرباران کردند. از مهمترین آثار او یکی تصوف شرقی و عرفان ایران (1867) دیگر صحرای اگزود(2) (1871) دیگر تاریخ ملت یهود (1874-1884) دیگر فرهنگ فارسی (1876-1883) دیگر دیوان بهاءالدین زهیر(3) (1876-1877) دیگر فرهنگ انگلیسی بفارسی با دستور مختصر زبان فارسی که گی لو استرانژ(4) آنرا تمام کرد (1883) دیگر رسالهء عربی (1885). دیگر دستور مختصر زبان هندوستانی و فارسی و عربی (1885) دیگر اورشلیم که بمعاونت بزان(5) نوشته شد. (1871-1888م.) و غیره.
(1) - Palmer (Edouard-Henry).
(2) - Exode. (3) - رجوع به ابوالفضل زهیربن محمد بن علی شود.
(4) - Guy le Strange.
(5) - Besant.