پانژ

«لغت نامه دهخدا»

[ژِ] (اِخ)(1) کوهی در مقدونیه و آن شعبه ای از رُدُپ است و در قدیم معادن زر این کوه مشهور بود.
(1) - Pangee.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر