پلونیا

«لغت نامه دهخدا»

[پُ لُ] (فرانسوی، اِ)(1) در نبات شناسی گیاهی از تیرهء گل میمون(2). تنها نوع آن پلونیای امپریال است که آن را به ژاپونی هرّی نامند و آن درختی بزرگ است که به ارتفاع 25 گز میرسد و تنهء آن مستقیم و پوست آن اندک شکاف دار است و سر آن پهن میشود گل آن بزرگ و آبی رنگ است این نبات به اسم آنا پلوینا دختر تزار روسیه پل اول پلونیا نامیده شده است.
(1) - Paulownia. .
(فرانسوی)
(2) - Scorfularinees