پلیدر

«لغت نامه دهخدا»

[پُ دُ] (اِخ)(1) نام یکی از فرزندان پریام پادشاه ترواست. هنگام محاصرهء تروا پدر او وی را با خزاین موفور نزد داماد خود پُلیم نِسْتُر روانه کرد و او وی را بکشت.
(1) - Polydore.