«لغت نامه دهخدا»
[پَ کَ دَ] (مص مرکب)ریدن. ریستن. تغوّط. غائط کردن. تَطَفُّش. طفش. طفس: اکبار؛ پلیدی کردن کودک. تجعس؛ پلیدی کردن. (منتهی الارب).
