«لغت نامه دهخدا»
[پِ] (ص) (در تداول عامه) آنکه از شوخی و پلیدی احتراز نکند. سخت شوخ و با جامه و سر و روی آلوده که نظافت نداند، در اصطلاح «مشتیان» مقابل لوطی، جَبان. بی حمیت. بی غیرت. چرک. دَنِس. قذر. لاابالی در پاکی و نظافت. فِژاکن. پَچلَ.