پنج دری

«لغت نامه دهخدا»

[پَ دَ] (ص نسبی) اطاقی که پنج در یک سو (معمو رو بصحن) دارد، و این نوع بنا سابقاً بیشتر معمول بوده.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر