«لغت نامه دهخدا»
[پَ گَ] (اِ مرکب) کنایه از حواس خمسه است که سامعه و باصره و لامسه و ذائقه و شامه باشد. (برهان قاطع). حواس خمسه، دیدن و شنیدن و بوئیدن و چشیدن و بسودن. || صلوات خمس را گویند که پنج وقت نماز باشد. (برهان قاطع). || (اِخ) خمسهء نظامی. (غیاث اللغات). || پنج خزانه از جملهء هشت گنج (؟) پرویز و آن این است: اول گنج بادآورد که آن را شایگان نیز گویند دوم گنج گاو، سوم گنج عروس، چهارم گنج سوخته، پنجم گنج شادآورد. (غیاث اللغات). || نام کتاب حدائق البلاغه که در پنج حدیقه است تألیف میرشمس الدین محمد فقیر.