پندنیسه

«لغت نامه دهخدا»

[پِ سِ] (اِخ)(1) پندنیسوم. نام قدیم بهسنی است، و آن قصبه ای است به ملاطیه. رجوع به بهسنی شود. (قاموس الاعلام ترکی).
(1) - Pendenisse. Pendenissum.