پن گوئن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ ءَ] (فرانسوی، اِ)(1) قسمی از مرغان پالمی پد با بالهای کوتاه که در سواحل نواحی قطبی زیست می کنند.
(1) - Pingouin.