«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ص مرکب) صاحب پسر. (انجمن آرای ناصری) (جهانگیری). صاحب برهان گوید: صاحب فرزند و عیالمند را گویند. ||(اِ) با ثانی مجهول نام گیاهی است خوشبو. (برهان) (جهانگیری).