«لغت نامه دهخدا»
[دَ] (اِخ) عثمان صاحب افندی. از علمای نامدار عثمانی پسر پیری زاده محمد صاحب افندی. وی بسال 1122 ه . ق. در استانبول تولد یافت و پس از تحصیل علوم رسمی و طی مراتب عالیهء علمی در زمان شیخ الاسلامی پدرش یعنی در سنهء 1158 قاضی استانبول و در تاریخ 1165 قاضی عسکر آناطولی و در سنهء 1169 قاضی عسکر روم ایلی گردید و بسال 1170 معزول و به اقامت چندساله در بروسه مأمور گردید و در سال 1175 بار دوم، و در سنهء 1179 بار سوم بصدارت روم ایلی نایل گشت و در سال 1182 در عهد سلطان مصطفی خان ثالث بمنصب جلیل شیخ الاسلامی رسید و قریب 17 ماه مرجع انام بود و در اثنای سفر روسیه معزول گشت و بسال 1183 ه . ق. درگذشت و در محوطهء جامع شریف مرادپاشا در آقسرای بخاکش سپردند. مردی ادیب و شاعر و بذله گوی و سخی بود. در اشعار تخلص صاحب دارد. (قاموس الاعلام ترکی). || پیری زاده محمد صاحب افندی، پدر صاحب ترجمهء مذکور در فوقست. (قاموس الاعلام ترکی).