پیکرنمای

«لغت نامه دهخدا»

[پَ کَ نُ / نِ / نَ] (نف مرکب)نماینده و نشان دهندهء پیکر :
چو پیکر برانگیخت پیکرنمای
شه از پیش پیکر تهی کرد جای.نظامی.