پیگو

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) قسمی جواهر. (غیاث). نوعی آبگینه که در ملک پیگو(1) سازند و سبزرنگ باشد مانند زمرد. (آنندراج). رجوع به «پیکو» و شاهدی که از ناصرخسرو آورده شده است شود.
(1) - رجوع بمادهء قبل شود.