پیل استخوان

«لغت نامه دهخدا»

[اُ تُ خوا / خا] (اِ مرکب)استخوان فیل. پیلسته. عاج :
سیاهی که چون جنگ بر گاشتی
بکف سنگ و پیل استخوان داشتی
همان سنگ و پیل استخوان در ربود
دوید از پس پهلوان همچو دود.اسدی.