پیله سوار

«لغت نامه دهخدا»

[لَ سَ] (اِخ) پیلسوار. امیری از امرای آل بویه و معنی نام او سوار بزرگ باشد. و او بانی پیلسوار، دهی بحدود مغان آذربایجان است. (نزهه القلوب چ اروپا مقالهء سوم ص90 و 91). رجوع به پیلسوار شود.