پیمان کشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ کَ / کِ دَ](مص مرکب) پیمانه کشیدن. باده نوشیدن. صاحب آنندراج آرد که در شعر ذیل از محمد زمان راسخ :
ز سرها سجدهء طاعت بریده
ز هر پیمانه پیمانی کشیده.
به معنی گرفته آمده و اما غریب است. (آنندراج)(1).
(1) - پیمان کشیدن اینجا هم مخفف پیمانه کشیدن است.