پیوسته گردانیدن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ وَ تَ / تِ گَ دَ] (مص مرکب) متصل کردن. پیوسته کردن. پیاپی کردن. بیفاصله و بردوام گردانیدن: راه مصلحت برند، وفاق و ملاحظات را پیوسته گردانند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص71). ادرار. پیوسته گردانیدن عطا. (تاج المصادر). || رسانیدن: پیوسته گرداند نبشتهء ترا در همه احوال بما. (تاریخ بیهقی ص314).