پیوندبریده

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ وَ بُ دَ / دِ] (ن مف مرکب) قطع خویشی و نسبت و بستگی و اتحاد و اتصال کرده. پیوندگسسته :
ای یار جفا کرده و پیوند بریده
این بود وفاداری و عهد تو به دیده.سعدی.
رجوع به پیوند شود.