«لغت نامه دهخدا»
(اِ) طپیدن و اضطراب و بیقراری. (برهان) (آنندراج) (انجمن آرا) (جهانگیری). بیقراری و تب داشتن و مصدر آن تپیدن و بطاء معرب است. (آنندراج) (انجمن آرا) : از غم و غصه دل دشمنت باد گاه در تاپاک و گاهی در سنخج. علی منطقی رازی تا پاک جان از حد گذشت، افتاد گانرا بردرت بر نیم بسمل کشتگان دستوریی ده ناز را. امیرخسرو. رجوع به تپاک شود.