تاتو

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) اسبی از نوع خرد و کوتاه با موی و یال دراز و موهای بلند بر تن و مؤلف آنرا در بلاد بالکان بسیار دیده است خاصه در رومانی. بر ذون و اوستور و اسب تاتاری است.(1) (منتهی الارب). فبعث ولده محمداً لیأتی به فقبص علیه و اتاه به راکباً علی تتو [ بتایین مثناتین اولاهما مفتوحه و الثانیه مضمومه ] و هوالبرذون. (ابن بطوطه).
(1) -Poney.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر