«لغت نامه دهخدا»
[جُلْ اُ مَ] (اِخ) یکی از مشاهیر زمان ابوالعلاء معری است و ابوالعلاء ضمن مکاتبات و مناظراتی که با ابن عمران داشته است نام وی را بدین گونه یاد می کند: «... و قدعلم ان السید الاجل تاج الامراء فخر الملک عمده الامامه وعده الدوله و مجدها ذالفخرین نصیف اولاد سام وحام و یافث و ود العبد الضعیف العاجز لوان قلعه حلب و جمیع جبال الشام جعلها الله ذهباً لینفقه التاج الامراء نصیرالدوله النبویه علی امامها السلام و کذالک علی الائمه الطاهرین من آبائه من غیر ان یصیر الی العبد الضعیف من ذلک فیراط و هو یستحی من حضره تاج الامراء ان ینظر الیه بعین من رغب فی العاجله بعد ما ذهب و هو رضی ان یلقی الله جلت قدرته و هولایطالب الابما فعل من اجتناب اللحوم فان وصل الی هذه الرتبه فقد سعد...» رجوع به معجم الادباء چ مر گلیوث ج 1 ص207 و 208 شود.