تاج و تخت

«لغت نامه دهخدا»

[جُ تَ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) مجازاً بمعنی ملک. پادشاهی. سلطنت. ملک : وارث تاج و تخت کیان.
گمانت چنین است کاین تاج و تخت
سپاه و فزونی و نیروی بخت
ز گیتی کسی را نبد آرزوی
از آن نامداران آزاده خوی؟فردوسی.