تاختج

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِ) نوعی پارچه که در «جُنگ»(1)نیشابور بافند. (از دُزی ج 1 ص 138). سیوطی در المزهر این کلمه را از قول ثعالبی جزو کلمات فارسی معرب ذکر کرده است. رجوع به المزهر چ مصر ص 163 شود.
(1) - رجوع به «جُنگ» و فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9 شود.