«لغت نامه دهخدا»
[تِ لِ ءَ] (ع اِ) موی روی پوست و سیاهی آن. || (ص) رجل تحلئه؛ مردی که به مردم اندوه رساند به آمیزش. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط).