تحله

«لغت نامه دهخدا»

[تَ حِلْ لَ] (ع اِ) کفارهء سوگند یا استثنای آن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). کفارهء سوگند یا آنچه بدان عقد سوگند را گشایند. (قطر المحیط). کفارهء سوگند. (اقرب الموارد) : قد فرض الله لکم تحله اَیمانکم. (قرآن 66/2). || مدت کوتاه. زمان اندک: لایموت لمؤمن ثلاثه اولاد و تمسُّه النار الا تحله القسم؛ و المعنی الا مسه یسیره مثل تحله قسم الحالف. (اقرب الموارد). تحله القسم والیمین؛ اندک، و منها فتمسه النار الا تحله القسم؛ ای مسه یسیره. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).