تحویل افتادن

«لغت نامه دهخدا»

[تَحْ اُ دَ] (مص مرکب)انتقال یافتن. جای بجای شدن. تغییر مکان یافتن : با خود گفت اگر نقل این به ذات خویش تکفل کنم عمری دراز در آن بشود و اندک چیزی تحویل افتد. (کلیله و دمنه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر