«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) فریفتن کسی را و خیانت کردن و گربزی نمودن با وی. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). فریفتن کسی را و خیانت کردن و افساد با وی. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). بندهء کسی را تباه کردن. (آنندراج).