تخت سلیمانی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تِ سُ لَ] (اِخ)تختی که حضرت سلیمان علیه السلام بر آن نشسته در هوا می رفتند. (آنندراج). در اساطیر آورده اند که تخت سلیمان بر باد حرکت می کرد. (حاشیهء برهان چ معین ذیل تخت روان). تخت سلیمان :
از هجوم مرغ دلها نیست ره در کوی عشق
آخر این صیاد بر تخت سلیمانی نشست.
سلیم (از بهار عجم) (از آنندراج).