تخت عاج

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) تخت دندان پیل. (آنندراج). اریکه و اورنگی که از دندان پیلان سازند پادشاهان را :
چو بر پشت پیلان نهم تخت عاج
ز هندوستان آورندم خراج.
نظامی (از آنندراج).
|| کنایه از روز است. || عبارت از سرین و شرمگاه نیز کنند. (آنندراج).