تخس

«لغت نامه دهخدا»

[تِ خِ] (اِخ)(1) کوهی مقدس در ولایت گیم نیاس(2) مشرف بر دریای سیاه: روز پنجم یونانیها به کوه مقدس رسیدند. نام این کوه تخس است. وقتی که یونانیهای دستهء اول از کوه بالا رفتند به قله ای رسیدند و دریا را مشاهده کردند [ مقصود دریای سیاه است ]. فریاد برآوردند دریا، دریا! (ایران باستان ج 2 ص1086).
(1) - Theches.
(2) - Gimnias.