«لغت نامه دهخدا»
[تَ یَ] (ع مص) ترسانیدن. (تاج المصادر بیهقی). ترسانیدن کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد): خَشّ ذؤاله بالحباله؛ یعنی بترسان گرگ را به مصیده. (اقرب الموارد).