تخفیفه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ فی فَ / فِ] (از ع، اِ) تخفیفه. دستار کوچکی که هنگام خواب و خلوت بسر پیچند، نسبت به عمامه سبک میباشد. (آنندراج). عمامهء کوچکی که در هنگام خوابیدن و یا در رفتن بیت الخلاء بر سر می گذارند. (ناظم الاطباء) : علی رأسه کوفیه و تخفیفه صغیره. (عیون الانباء ج 2 ص177).
بر سر بجای طاقیه ام هست کله پوش
تخفیفه را جنیبهء دستار می کنم.نظام قاری.
تخفیفهء فراخ بر سرفراز من
کوتاه کرد قصهء عمر دراز من.نظام قاری.
به گازر از جهت عید داده شد دستار
به ماتم رمضان بسته اند تخفیفه.نظام قاری.
اگر خفت نمی آرد بسر ترک ادب کردن
چرا بر سر نهد تخفیفه هر کس بی تکلف شد.
تأثیر (از آنندراج).
کجاست راحت تخفیفه و سبک روحی
علاقه نیست به دستار اعتبار مرا.
مخلص کاشی (ایضاً).