تخم

«لغت نامه دهخدا»

[تُ خُ] (ع اِ) جِ تخوم، بمعنی حد فاصل میان دو زمین. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به تخوم و تخم [ تَ / تُ ] و تخومه شود.