«لغت نامه دهخدا»
[تُ اَ] (نف مرکب) که تخم افشاند. تخم افشاننده. تخم ریز. تخم پاش. || (ن مف مرکب) محلی که تخم در آن افشانده شده باشد. محل زراعت. تخم افشانده. تخم انداخته.