تخم گذار

«لغت نامه دهخدا»

[تُ گُ] (نف مرکب) که تخم نهد. مقابل زاینده. صفت جانورانی که تخم گذارند. مقابل زنده زا: [ گویچه های سرخ خون ] در مهره داران تخم گذار(1)، بیضی شکل و دارای هسته اند. (جانورشناسی عمومی تألیف فاطمی ص 188).
(1) - Ovipares.