«لغت نامه دهخدا»
[تَخْ] (ع مص) نومید کردن. (تاج المصادر بیهقی) (دهار). خائب گردانیدن. (زوزنی). ناامید گردانیدن کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد) : خَیَّبَهُ اللّهُ؛ ناامید گردانید او را خدای. (منتهی الارب).