«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) دفع کردن در خصومت. (منتهی الارب). تدافع در خصومت و اختلاف قوم. (اقرب الموارد). || حفاظت نمودن از خود. (ناظم الاطباء).