تدامج

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مُ] (ع مص) یکدیگر را یاری کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). تعاون قوم. (اقرب الموارد) (المنجد). || تدامج قوم بر فلان؛ تألب آنان. (اقرب الموارد). || تدامج بر چیزی؛ اجتماع بر آن. (اقرب الموارد) (از المنجد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر