«لغت نامه دهخدا»
[تَ دَنْ نُءْ] (ع مص) برانگیختن کسی را بر فرومایگی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد): نفس فلان تتدنأه. (اقرب الموارد).
