«لغت نامه دهخدا»
[تَ بُ] (ع مص) شیری نمودن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). هجوم کردن بر مردم و شیری نمودن. (از المنجد). یقال: هو یترابل؛ یعنی او شیری می نماید (منتهی الارب)، مانند شیر می غرد. (ناظم الاطباء).