تراموای

«لغت نامه دهخدا»

[تْرامْ / تِ رامْ] (انگلیسی، اِ)(1)بطور اعم بمعنی راه آهن است و واگنی برقی یا جز آن از روی آن عبور می کند و مسافرین را از نقطه ای به نقطهء دیگر شهری می رساند. واگون برقی. واگون شهری. خط آهن شهری. صاحب فرهنگ نظام در ذیل تراموی آرد: ارابهء اسبی یا آتشی یا برقی که روی خط آهن راه میرود. لفظ مذکور انگلیسی است. در ابتدا که در تهران راه مذکور را ساختند آنرا تراموی و تراموه می گفتند و اکنون واگون گویند که آن هم از زبان انگلیسی است. رجوع به مادهء بعد شود.
(1) - Tramway.