تربانتین

«لغت نامه دهخدا»

[تِ رِ] (فرانسوی، اِ)(1) در زبان فرانسه عصیر سقزی طیاری را گویند که بخودی خود و یا به اعانت شکافهای مصنوعی از اشجار مختلف الطایفه اخذ می کنند و در طب استعمال می نمایند و بفارسی آنرا زنگباری می نامند. (ناظم الاطباء). صمغ البطم. تربنتین. سقز نیمه مایعی که از ساقهء درخت بُطْم (2) یا درختان دیگر که از طایفهء کاج و تربنتاسه(3) باشند جاری می گردد. تربانتین داروئی است که چون بر عضوی دردناک مالند بر اثر قدرت تحریکی درد را دور گرداند.
- اسانس تربانتین؛ اسانسی است که از تقطیر تربانتین بدست آید و برای محلول ساختن چربیها و پیه ها و ساختن رنگهای روغنی و روغن جلا و جز آن بکار می رود. رجوع به صمغ البطم شود.
(1) - Terebenthine. .
(فرانسوی)
(2) - Terebinthe .
(فرانسوی)
(3) - Terebinthacees