«لغت نامه دهخدا»
[تَ بُ] (اِ) زمین بسیار سخت. (برهان) (ناظم الاطباء). زمین سخت. (فرهنگ جهانگیری) (شرفنامهء منیری) (فرهنگ رشیدی) (آنندراج) (انجمن آرا).
